Echt Sliedrechts - Monopoly

Er is wat engs gaande in Sliedrecht. Er wordt een spelletje Monopoly gespeeld over Sliedrecht-Noord met halve feiten en het college is inmiddels met afleidingsmanoeuvres begonnen. Uit hun stukken kun je terugrekenen, dat het tekort – in het slechtste geval – tot 25 tot 30 miljoen oploopt. Daarvan kan uit de gemeentelijke reserve maar een beperkt deel worden bijgepast.

CDA’er Prins vindt het fietspad 1.5 meter te smal en het daarom logisch, dat het eco-viaduct 10 meter breder moet worden. SGP/CU en VVD gaan daar zelfs overheen, noemen een breedte van 60 meter en – ongelooflijk maar waar – dat kost schijnbaar niets extra. Mocht het toch duurder worden, dan vindt CDA’er Prins nog wel ergens een subsidiepotje. Serieuzer werd de financiële onderbouwing niet. SGP/CU, met de meeste, gerenommeerde accountants in de fractie, knikte instemmend, maar ik waag te betwijfelen of ze hun klanten overdag op dezelfde manier van advies dienen?

Het lijkt mij een bewust strategische afleidingsmanoeuvre, want iedereen praat nu alleen nog over de breedte van het viaduct, alsof de bouw ervan al doorgaat, terwijl het woord betaalbaarheid naar de achtergrond verdwijnt. Dat is wellicht precies de bedoeling van de coalitie en het risico, dat onze gemeente uiteindelijk in de spreekwoordelijke ‘failliete artikel 12 goot’ terecht komt, durf ik hier niet op te schrijven, want dan wordt ik voor gek of idioot verklaard. Zoiets is me overigens eerder ook overkomen, toen ik over PFAS en Chemours begon, maar dat terzijde. Duidelijk is, dat we gewoon geld te kort komen, heel veel geld zelfs!

De vraag is niet de afleidingsmanoeuvre over de breedte van dat mooie eco-viaduct, maar of we bereid zijn om voor dit grote project acht gestapelde risico’s te nemen van vele miljoenen, waarbij ook meteen onze reserves en Eneco-miljoenen weg zijn. Met minder geld en minder risico zouden we ook andere langslepende binnendorpse woningbouw projecten van de grond kunnen trekken, toch?

Opvallend vond ik ook het ‘Boskalisje’ van dhr. De Gruijter van de Merwebolder (louter toeval, ook CDA), die – als grootste werkgever van Sliedrecht – in een open brief pleitte voor woningbouw in Sliedrecht-Noord, omdat de huisvesting van hun personeel tegen de grenzen aanloopt. Hij noemt wel de woorden ‘betaalbare woningen’, maar vermijdt uitspraken over de directe relatie met een duur viaduct, wat toch ècht voor de helft uit de huizenprijzen moet komen.

Om een afgewogen besluit te nemen, moet je ook de zwartgelakte cijfers van de gemeentelijke berekeningen kennen. Dus, geen Monopoly spelen, want daarvoor is ons dorp mij te dierbaar!

Joop Keesmaat