Echt Sliedrechts - Omzien

Terwijl Sliedrecht op zijn kop staat stond mijn wereld dat afgelopen weken ook. Ik sport al jaren bij Synergos, met een leuke groep vrouwen. Het komt niet altijd goed uit met mijn werk, maar ik probeer trouw te zijn. Behalve dat het goed voor me is, is het er ook altijd gezellig en vertrouwd.

Maanden geleden attendeerde iemand mij op de flinke moedervlek op mijn kuit. Ze wilde me niet bang wilde maken, maar had net een naar verhaal gehoord. Ik stelde haar gerust, ik was er al mee naar de dokter geweest, alleen wel lang geleden. Ik beloofde dat ik er weer naar zou laten kijken en liet er maanden overheen gaan. Ik wilde niet alleen voor de moedervlek gaan, maar het laten zien als ik al voor iets anders moest. In maart ging ik naar de dokter, hij stuurde me door naar de dermatoloog en die maakte een biopt. Ik zou telefonisch de uitslag krijgen en horen of het wel of niet weg moest. De week erop liep ik op de kerkbuurt en werd ik gebeld door het ziekenhuis, een week te vroeg. In plaats van telefonisch de uitslag te krijgen moest ik ineens de week erna langskomen, want de dokter wilde de uitslag persoonlijk vertellen. Natuurlijk vroeg ik door, en natuurlijk werd ik niets wijzer. Toen ik in de Hema liep leek het mij een goed idee om zelf mijn dossier te checken, want ik begreep wel dat ik niet ging horen dat ik mooie benen had. Ik las het woord ‘melanoom’ en de wereld stortte even in. Helaas hebben wij een goede vriend verloren aan de gevolgen van een melanoom, dus mijn gedachten gingen meteen met mij aan de haal. Gelukkig heb ik een dochter die oncologie-verpleegkundige is en zij las dat er ‘melanoom in situ’ stond, en legde uit dat veel gunstiger was. Een week lang was ik bezig was met het eindige van het leven. Het besef dat ik niets beter ben dan een ander, hoeveel ik van mijn man, (klein)kind(eren), ouders, familie en vrienden houd en dat ik me veel te druk maak om kleine dingen. De dermatoloog legde uit dat ‘in situ’ betekent ‘in wording’. De biopt was een klein stukje uit een grote plek, dus het blijft spannend of het bij de diagnose ‘melanoom in situ’ blijft. De plek is er ruim uit, in mijn been zit een deuk en het doet pijn. Maar de vooruitzichten zijn gunstig en over een week krijg ik de uitslag.

Deze column gaat niet over mij, maar over omzien naar elkaar. Als zij mij er niet op gewezen had, was ik niet naar de dokter gegaan, en als ik niet gegaan was, dan was dit een hele andere column geworden. Het jeukte niet, ik zag er niets aan en had er geen last van. Dus…attendeer elkaar op dat plekje. En twijfel je zelf over een plekje? Ga naar je huisarts. Je kunt beter voor niets gaan dan dat je te laat bent. Ik vertrouw erop dat het met mij goed komt. Rianne bedankt!!

Daniëlle Zwanink - Muilwijk