Sliedrechts Dialect - Perijs

Ondergetekende is gebore bij Perijs, ‘t êêste huis d’r naest aan de Voorstraet. Een huis met ‘n buiteplee, keuke in ‘t onderhuis, dan de trap op en op dijkniveau een weunkaomer. We sliepe gezaomelijk op zolder, pao, moe, mijn grôôte broer en ik. D’r was gêên douche, ok gêên waarem waoter. In de keuke een driegaetskachel, ‘n klaain greniete aanrechtblok met daernaest ‘n klaain taofeltjie met daerop ‘n 2 pits gasstel en ‘n petroliestellechie. ‘t Was behellepe, mor nermaol voor 95 percent van de huize in die tijd.

Laeter zou ik caravans hebbe mè meer mogelijkheeje. Over die caravans, daermee gong ik naer Perijs. Ik las in de krant ‘n stuksie over de Pérphérique en d’r kwamme gelijk herinneringe bove hoe ‘k twêê keer Perijs nam met de caravan, êên keer was ‘t vrije keuze en de twêêde keer de keus và m’n navigaosie.

Dien êêste keer hà ‘k een raais georregaonizeerd voor 200 caravans naer Camp Davy Crocket, onderdêêl van Euro Disney. Voor die raais wou ‘k de dêêlnemers van infermaosie verzien over de omgeving, Ilse de Paris. Ze beloofde mijn voor elleke dêêlnemer ‘n pocketboek, die je nermaol mos kôôpe, mor ik kreeg ze graotis. Voorwaerde was wel dà ‘k ze in ‘t centrum kwam ophaole. Op goed vertrouwe reej ‘k naer ‘t centrum, met caravan. Nou ben ‘k nie benaauwd uitgevaalle mè rijje, maor aal gaauw mos ik ‘n wijk in met hêêle smalle straetjies en dà zonder navigaosie! Eêmael op bestemming aangekomme, kon ‘k uiteraerd naareges parkere, d’r stinge zellefs gêên oto’s in de straet. Tege m’n gevoel in, zette ik de combenaosie maor gewoon midde op straet en belde aan. De deur was net ope toe d’r een pliesie op me afkwam: ik moch daer nie staon. Gelukkig versting ik gêên Frans en de pliesie gêên Engels. Wel ontsting d’r een hêêle heftige discussie tusse de man aan de deur en de agent. Ik was ‘n belangrijke gast die ruim 1000 mense naer Perijs broch was zô ‘n mietjie de strekking. De boeke wiere in m’n oto gelaoje, de man en de agent groette me vriendelijk en ik dook de drukte weer in.

Een twêêde keer hà ‘k ‘n grôôte Ford Transit en ‘n hêêle grôôte caravan, bij mekaor bekant 15 meter lang. Mijn navigaosie besloot de files op de Pérphérique te ontwijke, ‘k wier deur naauwe straetjies, druk stadsverkeer en over ommogelijke straete gestuurd. ‘k Was aallêên en op weg naer Merokko, ‘k had ‘t goed benaauwd tusse de vrachtwaoges en aandere bussies en gewone oto’s. Op ‘n bepaold mement was ‘t zôô krap dà ‘k vrêêsde vast te lôôpe, mor inêêns kwam ‘r wat ruimte. ‘n Scooterrijjer, kwam naes me rijje en stak z’n duim op, ik had ‘t blijkbaor goed gedaen, tege z’n verwachting in. Ik was best ‘n bietjie trots. Laeter kwam ik deur ‘n fout ok nog langs de Arc du Triomph, de twêêde keer mè caravan daer. Nooit meer.

Mostertpot