Zondagsopenstelling

De afgelopen jaren heb ik in deze column regelmatig geschreven over de zondag en de winkeltijden. Als VVD hebben we regelmatig gehamerd op verruiming van de zondagsopenstelling voor bijvoorbeeld de meubelboulevard. Om deze een fatsoenlijke concurrentiepositie te bieden is een verruimde openstelling in onze beleving noodzakelijk. Waar ik de afgelopen jaren vooral heb afgegeven op het gevoerde beleid, kan ik nu eindelijk eens een positieve insteek gebruiken.

Op 18 oktober zal de gemeenteraad een besluit nemen over de zondagsopenstelling boven de A15. Voorheen mochten winkels boven de A15 slechts 12 zondagen per jaar geopend zijn. Als een meerderheid op 18 oktober vóór het voorliggende raadsvoorstel stemt, komen hier 40 zondagen bij. Door deze beslissing mogen deze winkels dan 52 zondagen per jaar open, mochten ze dit willen of hier behoefte aan hebben. Als VVD zijn we uitermate tevreden met deze aanzienlijke verruiming.

Hebben we als VVD dan alles bereikt wat we zouden willen op de zondag? Het antwoord daarop is vrij simpel, namelijk; nee. Het zal geen geheim zijn dat de VVD groot voorstander is van de zondagsopenstelling van de supermarkten in ons dorp. Binnen de coalitie is hierover het volgende afgesproken in het hoofdlijnenakkoord; ‘Ook herkennen we het signaal van het zoveel mogelijk respecteren van de zondagsrust ten zuiden van de A15. Daarom blijft hier het huidige beleid gehandhaafd. Vanuit het bewustzijn van de verdeelde beleving van de zondagsrust binnen de Sliedrechtse samenleving en wederzijds respect is afgesproken om rekening te houden met de signalen en deze serieus te nemen. In het reguliere koopstromenonderzoek worden verder de (financiële) effecten voor openstelling van supermarkten op zondag meegenomen, voor een oriëntatie op de toekomst na deze raadsperiode.’ Deze periode zal er aan de zondagsopenstelling van de supermarkten dus niets veranderen, maar wordt wel specifiek gekeken naar de impact die verplichte zondagssluiting met zich meebrengt.

Sjors van Wijngaarden, VVD Sliedrecht