Echt Sliedrechts - Gif

Ik ontkom er natuurlijk niet aan om ook iets over PFAS te schrijven. Dat kan ik natuurlijk niet alleen overlaten aan mijn collega Joop Keesmaat. Iedereen heeft ermee te maken. Je gaat anders kijken naar het water uit de kraan, het water in de sloot, en de groenten die je eet. Wat is daar allemaal mee gebeurd? En hoe kon het zover komen dat men bij Chemours de dingen in de doofpot stopte? In mijn eigen moestuintje stonden ooit een paar prachtige tijmplanten, maar die hebben onze kippen volledig verwoest. Wat het wel heel goed doet, is munt. Munt is een sterke plant, die groeit maar door. Net voor de vakantie had ik een aantal grote stengels afgeknipt en op zolder gedroogd. Toen het goed opgedroogd was, kon ik alle blaadjes verkruimelen en door de zeef halen. Twee potten vol. Daar hebben we de hele winter genoeg aan. Heerlijk door een salade!

Maar toen ik daarmee bezig was, schoot het wel door me heen: zit hier misschien ook gif in? Zit ik straks op een antiaanbaklaag te kauwen? Het is toch niet voor niks, dat er al jaren wordt afgeraden om uit je eigen moestuin te eten, vanwege Chemours? Tja, dat is het giftige van gif: je weet nooit precies waar het in zit, en hoe dodelijk het is. Je drinkt heerlijk verfrissend water uit de kraan, maar: hoe zuiver is dat precies? Eigenlijk gaan we er blindelings vanuit dat de grote watermaatschappijen dat wel hebben gecheckt. Maar de documentaire van Zembla heeft juist aan het licht gebracht, dat grote bedrijven en de overheid niet alleen maar gedreven worden door burgerbelangen.

Onwillekeurig denk ik aan een ander soort gif. Je hoort het in tv-talkshows en in gesprekken op verjaardagen. Het is hartstikke gezellig. Maar dan ineens wordt de sfeer giftig. Bepaalde mensen worden uitgesloten. De ene keer zijn het Joden, dan weer refo’s, politici, transgenders, complotdenkers of juist vluchtelingen. Noem het haat of hoogmoed. Het zit door alles heen. Als je eerlijk bent, herken je het ook bij jezelf.

Het grote verhaal waar de kerk het al eeuwen over heeft, gaat precies daarover. Want er was ooit één mens van het zuiverste water. En juist Hij werd slachtoffer van onze giftigheid. Maar dat was dan weer niet het laatste. Uiteindelijk bleek de liefde sterker dan de haat. Dat mag hoop geven dat gif niet het laatste woord heeft. Het lijkt me een steun in de rug voor iedereen die ijvert voor zuiver drinkwater. En voor eerlijke gesprekken.

Geert van Dijk

Meer weten? Lees dan ons complete Chemours-dossier met al het nieuws en de achtergronden.