Sliedrechts Dialect - Eefies trug naer school

SLIEDRECHT Saome mè m’n zus nog ‘n stellechie vaarsies over ‘t vroeger naer school gaon geschreve en gezonge op de Henri Dunantschool azze die ‘n opao en opoe dag hiewe. Te leuk om weg te gooie.

Oh, wat hadde me een lol, hêêl de klas mè kaorte vol. Nederland of Aofrikao, Noord en Zuid Amerikao. Aaltijd mos t’r êên voor ‘t bord, d’n aanwijsstok was host te kort bij Schiermonnikôôg, Vlieland en Spitsbaarege of Groenland. Mor bij Mestricht dan was tie veul ste grôôt, bij Bonnes Aires was ‘t nò net gêên nôôd. ‘t Gong goed bij Woerekum of Waarekendam, as ie hum maor goed in je hande nam. Wie nie wis waerof iets lee, wees naer links, rechs of benee, naer omhôôg, keek vraegend om en de mêêster zee: “Wà dom!” Hêêl de klas zee zachies voor en zô vong ie soms ‘t spoor. Veul getwijfel, aerzeling, nè zô lang tot ie goed sting. De mêêster zee: “Je het ‘t nie geleerd, zô gaot ‘t zeker fout, gaot ‘t vekeerd” Hij nam de stok af en hij gaf ‘n mep, behoorlijk hard dut is wat ik nog heb. Liniaole, aanwijsstokke, onwaerheeje leuges jokke, sukkel, domoor, ezelsveule. Kom... dan gaon we buitespeule.

Van ‘n telraompie of de vingers và je hand tot ‘t leesplanksie met ‘t letterdôôsie. Mè mekaor leerde me om de woordties te spelle. In de maet en hardop gong dà bij ons net-as telle.Ot die was Êên, nommer Twêê was Sien, An was Drie en Vier Moe. Klassikaol, gêên niveau’s waarekte je naer ‘t en toe. De nieuwe spelling, is ok in ons diëlect voor veul mense ‘n kwelling. Aop bleef Aop, Maon kwam daerbij. Neut wier Dôôs en Roos en Ôog, Mies veraanderde in Riem, Wim in Ik, mor ok in Vis, Zus wier Hut, Jet is nou Pen, Jet hoor ok bij Weg of Hek. Teun die kreeg een Reus en Neus. Vuur bleef braande, daerom is ‘t nog steeds Vuur. Gijs is Bijl, hij is ok IJs, Lam wier Tak net zô as Jas, Kees een Têê(n) en Zêêp en Eet, Bok een Sok en Bos as Hok. Waaide wier een Gaait of Aai, Does wier Koek, d’n hond een Poes. Hok een Bos en Sok as Bok, Duif bleef Duif , ok Buik, Huis, Uil. Maor Schaepe??

Aalle schaepies weer geteld, ‘k zoch me rot en doch wà gek. Woordties overnieuw gespeld, want wà kwam d’r in die plek? En toe zagge me ‘t aal gaauw, ‘t êên was Hout ‘t aore Paauw. Zô krege me ’t voor mekaor, ‘t vaarsie af, nou is het klaor. Dut was het...en, hebbie zachies meegezonge? ‘t Vaal netuulijk nie mee as ie de wijs nie kan. ‘k Zal ‘n bietje hellepe, mè Suikerbossie en Edelweis kom ie een hêêl end. Lae me is hore of ‘t geluk is as ie me ziet op ‘t plaain bij de HEMAO. Nou ‘t beterder weer word zitte me daer weer graeg op de banksies.

Huib Kraaijeveld