Afbeelding
PvdA Sliedrecht
Raadspraat

Het Dorp

Column

‘Thuis heb ik nog een ansichtkaart, waarop een kerk, een kar met paard. Een slagerij J. van der Ven, een kroeg, een juffrouw op de fiets. Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets. Maar het is waar ik geboren ben.’

Zo begon onze fractievoorzitter zijn woordvoering voorgaande week tijdens de oordeelsvormende vergadering over de onderwerpen ruimtelijke vernieuwing en de omgevingsvisie. Onderwerpen die leven binnen onze gemeente, want het bepaalt in grote lijnen de toekomst van ons Sliedrecht. Het Sliedrecht van 2030, wat we eigenlijk liever allemaal houden zoals het Sliedrecht van nu. Maar de tijd staat niet stil en het Sliedrecht van nu is ook niet meer gelijk aan het Sliedrecht van voor of net na de Elisabethsvloed.
Ook binnen onze partij zorgen de onderwerpen nog steeds voor veel discussie. Is dit wat we willen in de aanloop naar 2030 met Sliedrecht? Bouwen over het spoor?


We willen er uiteraard over meedenken en meepraten om dit soort plannen verder te onderzoeken en uit te werken, maar gelijktijdig willen we zo dicht mogelijk bij onze eigen principes blijven.

Met het akkoord-bevinden van de ruimtelijke vernieuwing en de omgevingsvisie wordt een toekomstige basis gelegd, daarna volgen de raadsvoorstellen passend binnen de kaders van de omgevingsvisie en de ruimtelijke vernieuwing om hier invulling aan te geven.
Daar zal de komende jaren nog veel over nagedacht, gerekend, onderzocht en gesproken moeten worden. Ik kijk ernaar uit om dit samen met onze partij en samen met de inwoners van ons Sliedrecht te gaan doen.

Het Dorp, geschreven door Friso Wiegersma, gezongen door Wim Sonneveld. Persoonlijk één van mijn favoriete liedjes.


En hoewel mijn echtgenoot en ikzelf niet geboren zijn in dit prachtige dorp, hebben wij Sliedrecht enorm in ons hart gesloten. Onze kinderen groeien hier op en dat maakt het ook onze wens als zij hier zouden kunnen blijven wonen en werken. In ons Sliedrecht.


Dagelijks wandelen wij met de kinderen langs het tuinpad van hun vader. Zien wij de hoge bomen staan. Het zijn nog kinderen, weten nog niet beter, dan dat dit nooit voorbij zal gaan.

Anja Dubbeldam-van Beest
Burgerraadslid Partij van de Arbeid

advertentie