Echt Sliedrechts - De kever

Mijn meneer heeft altijd een voorliefde gehad voor volkswagenbusjes en kevers. Het is dan ook geen verrassing dat wij getrouwd zijn in een zwarte kever (nou ja, het had natuurlijk ook wit kunnen zijn).

Toen de meiden nog klein waren was het eindelijk zover dat wij na jaren sparen een wit T2 busje konden kopen. We zijn er met plezier een aantal keer mee op vakantie gegaan. Nou ja, plezier. Een oldtimer is niet gemaakt op filerijden, dus elke keer als we moesten stoppen sloeg hij af. Ik kan je vertellen dat dat met drie kinderen en een hond erin bij Parijs vrij stressvol was. En ja, we stonden regelmatig langs de weg. Of op de parkeerplaats bij de Efteling uren nadat die gesloten was. En er was iets met de verwarming, dus mijn onderlijf was altijd rood van de warmte terwijl mijn nek stijf werd van de kou. Het raampje moest altijd open vanwege het vocht en de hitte binnen. De charme van een oldtimer vond mijn meneer. En toen moest de badkamer verbouwd worden en stond het geld dat we nodig hadden voor de deur. Einde busje.

Omdat we weten hoe kort het leven kan zijn hebben we besloten er zoveel mogelijk van te genieten. Dus na lang twijfelen, hebben we haar toch gekocht. Ruby, een kever in ‘rubyred’ en toen het nummerbord aangevraagd werd wisten we het zeker: DZ-80-78. De DZ snapt u, en de rest zijn mijn maten. (In mijn dromen). Dus we wisten dat het de juiste beslissing was.

Ze is gelukkig een stuk betrouwbaarder dan het busje, want de eerste ritjes zat ik er steevast met samengeknepen billen naast. Naast ja, want er zelf in rijden durf ik niet. Ik ben al geen fan van rijden, maar dan ook nog in een auto zonder stuur/rembekrachtiging die ook nog eens de grote liefde van mijn meneer is ondanks dat ze 3 jaar ouder is…

Met Ruby moet je geen haast hebben, zodra je instapt voelt het relaxed. Dus rijden we regelmatig met haar naar de camping en staat ze naast de caravan. Het is leuk om het commentaar te horen ‘’Kijk pappa, een eend!”. Naast mij hoor ik iemand zich verslikken in zijn koffie. En hoesten toen het ook nog eens bevestigd werd door de pappa in kwestie. “dat heb jij goed gezien. Een eend!”.

Niks ten nadele over eenden trouwens. Bij ons in de straat woont er eendje, een hele leuke. En laat die eigenaar nou ook een oldtimerclubje gestart zijn in Sliedrecht. En, wij horen erbij! Eigenlijk wordt er alleen af en toe afgesproken om ‘fijn een stukje te gaan rijden’. Dus, ben jij ook in het bezit van een ouwetje dat nog rijdt en wielen heeft? Kom er gezellig bij!

Daniëlle Zwanink-Muilwijk