Echt Sliedrechts - Timmerman(s)

Deze woensdag konden we kiezen voor een nieuw parlement. Wat is dat toch mooi, dat je de vrijheid hebt om te stemmen. Het is voor mij onbegrijpelijk dat mensen daar geen gebruik van maken. Het was dit jaar niet eenvoudig. Wie zou er aan de macht komen? En wat betekent dit voor Sliedrecht? Meer dan ooit zijn we ons ervan bewust dat de plaatselijke politiek wordt gedomineerd door de landelijke. Wij kunnen wel dromen van betaalbare huizen en schone lucht, maar we hebben maar weinig in de melk te brokkelen. Het landelijke bestuur wordt op zijn beurt bepaald door wat er wereldwijd gebeurt. Je kunt wel zéggen dat je de instroom van asielzoekers gaat beperken, maar uiteindelijk bepalen wij dat niet. Iets dergelijks geldt voor veel regels rond stikstof en dergelijke. Wat je wel kunt doen is: het vertrouwen uitspreken in de mensen die verkiesbaar zijn. Maar ja, dat vertrouwen is nu juist een probleem. Gaan de nieuwe parlementariërs waarmaken wat zij beloven? Het is allemaal koffiedik kijken. Het maakt dat je je machteloos voelt. In die zin snap ik het als mensen denken: Het heeft toch allemaal geen zin.

Een van de grote vragen die steeds weer opduikt is: Wie wordt de nieuwe premier? Rutte was al een tijdje over zijn houdbaarheidsdatum heen, en eindelijk zag hij dat zelf in. Maar, wie wordt de nieuwe, en gaat hij of zij het beter doen? Wordt het Yesilgöz? Of toch Omtzigt? Wil hij wel? Omtzigt probeerde omzichtig een antwoord op die veel gestelde vraag te vermijden. Of misschien Wilders? In dat geval zullen we wat wilders meemaken dan tot nu toe het geval was. Tot vorige week deed ook Frans Timmermans een gooi naar het premierschap. Maar in het lijsttrekkersdebat kwam hij zwaar onder vuur te liggen. Niemand gelooft eigenlijk nog dat hij het wordt. Daar is geen woord Frans bij. Hoewel, je weet het pas zeker ná de uitslag van de verkiezingen. Die komt helaas pas nadat ik deze column al heb ingeleverd.

Het is toch eigenlijk gek, bedacht ik me. Je legt de toekomst van je land in de handen van enkele mensen. Je vertrouwt erop dat zij genoeg wijsheid hebben om belangrijke beslissingen te nemen. Dat ze zich niet laten omkopen, maar het belang van burgers voorop zetten. Dat ze oog hebben voor de gewone mensen, die niks anders willen dan een betaalbaar huis en een leefbare samenleving. Mensen zoals jij en ik. De grote leiders in de geschiedenis zijn die mensen die het contact met de straat vasthouden. Ik bid regelmatig voor politici. Ondertussen leg ik mijn leven en mijn toekomst in de handen van een eenvoudige Timmerman, uit Nazareth. Deze grote eindbaas zet het belang van mensen altijd voorop. Hij trekt gelukkig aan het langste eind.

Geert van Dijk